Jak zablokować ekstradycję z Mołdawii: podstawy odmowy, środki i terminy

W Mołdawii Prokurator Generalny albo — gdy dana osoba została już skazana za granicą — minister sprawiedliwości może odmówić ekstradycji na etapie wstępnej oceny, wydając uzasadnioną decyzję. Jeśli sprawa trafi do sądu, sędzia śledczy ocenia, czy ekstradycja jest prawnie dopuszczalna. Zgodnie z art. 544 ust. 9 Kodeksu postępowania karnego decyzję można zaskarżyć w drodze recurs w terminie 10 dni od ogłoszenia do Curtea de Apel Centru (Sądu Apelacyjnego Centrum), który zastąpił dawny Sąd Apelacyjny w Kiszyniowie.

Najsilniejsze zarzuty mogą dotyczyć obywatelstwa Mołdawii, już przyznanego azylu lub statusu uchodźcy, przesłanki odmowy z art. 546, braku podwójnej karalności, wcześniejszego rozstrzygnięcia, przedawnienia albo udokumentowanego ryzyka prześladowania, tortur, złego traktowania lub odmowy rzetelnego procesu.

Kto może odmówić ekstradycji i który sąd rozpoznaje zaskarżenie?

Art. 544 rozdziela wstępną ocenę przez organ centralny od kontroli sądowej. Prokuratura Generalna rozpatruje wnioski dotyczące ścigania karnego; Ministerstwo Sprawiedliwości zajmuje się sprawami, w których chodzi o wykonanie zagranicznego wyroku. Zgodnie z art. 544 ust. 6 właściwy organ może odmówić ekstradycji w uzasadnionej decyzji albo, jeśli uzna ją za dopuszczalną, skierować wniosek do sądu wraz z dokumentami państwa wzywającego.

Zgodnie z art. 544 ust. 7 wniosek rozpoznaje sędzia śledczy sądu pierwszej instancji, w którego właściwości terytorialnej znajduje się Ministerstwo Sprawiedliwości. W opublikowanych w 2026 r. orzeczeniach Trybunału Konstytucyjnego wskazano Judecătoria Chișinău, sediul Ciocana, należący do zreorganizowanego sądu w Kiszyniowie. W posiedzeniu uczestniczą prokurator, osoba, której dotyczy wniosek, i jej obrońca; gdy chodzi o wykonanie wyroku, bierze w nim udział również przedstawiciel Ministerstwa Sprawiedliwości. Sąd bada legalność ekstradycji, ale nie rozpoznaje ponownie zasadności zagranicznego oskarżenia ani skazania.

Dawny Curtea de Apel Chișinău został przemianowany na Curtea de Apel Centru w wyniku reformy obowiązującej od 27 grudnia 2024 r. Art. 544 ust. 9 nadal używa poprzedniej nazwy ustawowej, natomiast Najwyższa Rada Sądownictwa wskazuje sąd następczy jako Curtea de Apel Centru.

Ogólny przebieg wniosku, zatrzymania i przekazania opisuje przewodnik po procedurze ekstradycyjnej w Mołdawii. Ta strona koncentruje się na podstawach odmowy, środkach zaskarżenia, pilnej ochronie i dowodach potrzebnych do poparcia argumentów obrony.

Które podstawy odmowy z art. 546 są najsilniejsze?

Art. 546 przewiduje obligatoryjne podstawy odmowy oraz odrębną regułę dotyczącą kary śmierci. Należy wskazać konkretny ustęp, fakt uruchamiający daną przesłankę i dokumenty, które go potwierdzają. Ogólne twierdzenia o niesprawiedliwości lub motywach politycznych zwykle nie wystarczą.

Podstawa	Podstawa prawna	Skutek	Potrzebne dowody
Obywatelstwo Mołdawii lub już przyznany azyl/status uchodźcy	Kodeks postępowania karnego, art. 546 ust. 1 i ust. 2 pkt 7; Konstytucja, art. 17 ust. 3; ustawa nr 371/2006, art. 43	Obligatoryjna przeszkoda ustawowa po potwierdzeniu tożsamości, statusu i rodzaju żądanego przekazania	Urzędowy dowód obywatelstwa lub ostateczna decyzja o przyznaniu azylu/statusu uchodźcy
Czyn popełniono w Mołdawii	Art. 546 ust. 2 pkt 1	Odmowa obowiązkowa, jeżeli dane przestępstwo popełniono na terytorium Mołdawii	Dokumenty podróży lub lokalizacji, świadkowie albo korespondencja
Wcześniejsze orzeczenie sądu lub trwające postępowanie przygotowawcze w Mołdawii	Art. 546 ust. 2 pkt 2	Obowiązkowa odmowa, gdy spełniono warunki ustawowe dotyczące tego samego czynu	Wyrok skazujący, uniewinniający lub umarzający postępowanie wydany przez sąd mołdawski albo sąd państwa trzeciego; postanowienie prokuratora o umorzeniu lub dowód trwającego postępowania w Mołdawii
Przedawnienie lub amnestia	Art. 546 ust. 2 pkt 3	Odmowa obowiązkowa, jeśli upłynął termin przedawnienia według prawa Mołdawii albo ma zastosowanie amnestia	Kluczowe daty, przepisy o przedawnieniu i akt amnestyjny
Brak wymaganej skargi pokrzywdzonego	Art. 546 ust. 2 pkt 4	Odmowa obowiązkowa, jeżeli wszczęcie ścigania wymaga wcześniejszej skargi, której nie złożono	Akta wniosku i dowody, czy istnieje ważna skarga
Przestępstwo polityczne w rozumieniu prawa Mołdawii	Art. 546 ust. 2 pkt 5	Obowiązkowa odmowa, jeżeli prawo mołdawskie uznaje czyn za przestępstwo polityczne lub czyn z nim związany	Dokument oskarżenia i fakty istotne dla kwalifikacji prawnej; należy odróżnić zarzucany czyn od zwykłego przestępstwa
Wniosek zmierzający do ścigania lub ukarania z przyczyny chronionej	Art. 546 ust. 2 pkt 6 lit. a	Obowiązkowa odmowa, gdy istnieją poważne podstawy, by sądzić, że wniosek zmierza do ścigania lub ukarania z powodu rasy, religii, płci, narodowości, pochodzenia etnicznego lub poglądów politycznych	Chronologia, oficjalne wypowiedzi, groźby, porównywalne sprawy i dowody selektywnego ścigania
Ryzyko pogorszenia sytuacji z przyczyny chronionej	Art. 546 ust. 2 pkt 6 lit. b	Obowiązkowa odmowa, gdy istnieją poważne podstawy, by sądzić, że sytuacja osoby może się pogorszyć z jednej z przyczyn wymienionych w lit. a	Dowody dotyczące profilu osoby, wcześniejszego prześladowania, prawdopodobnego traktowania i aktualnych materiałów o kraju
Ryzyko tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo braku rzetelnego procesu	Art. 546 ust. 2 pkt 6 lit. c; Konstytucja, art. 24; właściwe traktaty praw człowieka	Odmowa obowiązkowa, jeśli istnieją poważne podstawy do stwierdzenia ryzyka; ocena indywidualna i prospektywna	Aktualne informacje o prawdopodobnym miejscu osadzenia, dokumentacja medyczna, groźby, akta sądowe i wyjaśnienie, dlaczego zapewnienia nie usuwają ryzyka
Brak wzajemności	Art. 546 ust. 2 pkt 8	Odmowa obowiązkowa, jeżeli państwo wzywające nie zapewnia wzajemności w sprawach ekstradycyjnych	Traktat, oficjalna korespondencja lub udokumentowana praktyka państwowa
Kara śmierci	Art. 546 ust. 3	Można odmówić ekstradycji, jeżeli państwo wzywające nie daje wystarczających zapewnień, że kara śmierci nie zostanie zastosowana	Właściwe przepisy karne oraz konkretne, wiarygodne zapewnienia urzędowe

Podwójna karalność jest odrębnym warunkiem. Zgodnie z art. 544 ust. 3 czyn musi zasadniczo podlegać w Mołdawii karze pozbawienia wolności o maksymalnym wymiarze co najmniej jednego roku. Przy wykonywaniu kary art. 544 ust. 4 wymaga co do zasady, aby do odbycia pozostało co najmniej sześć miesięcy, chyba że traktat stanowi inaczej. Porównuj fakty i znamiona czynu, a nie tylko nazwy przestępstw; zobacz stronę o podwójnej karalności w sprawach ekstradycyjnych.

Znaczenie mają również traktaty. Biuro Traktatowe Rady Europy odnotowuje trzy deklaracje Mołdawii dotyczące Europejskiej konwencji o ekstradycji (ETS nr 24): obywatele Mołdawii nie podlegają ekstradycji; tranzyt jest dopuszczalny tylko na warunkach stosowanych do ekstradycji; a wniosek i załączniki muszą być sporządzone po mołdawsku, w jednym z języków urzędowych Rady Europy albo zawierać tłumaczenie na jeden z tych języków. Należy jednak sprawdzić, jaki traktat obowiązuje między Mołdawią a państwem wzywającym oraz które deklaracje lub zastrzeżenia mają zastosowanie. Mołdawia nie jest członkiem UE, więc europejski nakaz aresztowania UE nie reguluje ekstradycji do Mołdawii.

Jak wykazać ryzyko prześladowania politycznego lub złego traktowania?

Art. 546 ust. 2 pkt 6 obejmuje różne sytuacje: wniosek ma na celu ściganie lub ukaranie osoby ze względu na rasę, religię, płeć, narodowość, pochodzenie etniczne lub poglądy polityczne; sytuacja tej osoby może się pogorszyć z jednego z tych powodów; albo przekazanie narazi ją na tortury, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo brak rzetelnego procesu. Każda przesłanka wymaga innych dowodów. Wyjaśnij związek z konkretną osobą, zamiast polegać wyłącznie na ogólnym raporcie o kraju.

23 września 2026 r. Trybunał Konstytucyjny wydał decyzję nr 154 dotyczącą wyjątku konstytucyjnego odnoszącego się do art. 546 i ryzyka prześladowania religijnego. Uznał wyjątek za niedopuszczalny, ponieważ zarzucane naruszenie konstytucji nie zostało wystarczająco uzasadnione. Trybunał wskazał, że art. 546 ust. 2 pkt 6 lit. b obejmuje pogorszenie sytuacji z wymienionych powodów, w tym religii, a lit. c dotyczy tortur, złego traktowania i braku rzetelnego procesu. Indywidualne ryzyko oceniają sądy powszechne. Decyzja nie stwierdza, że konkretna ekstradycja byłaby bezpieczna.

Zgromadź aktualne raporty o prawdopodobnym miejscu osadzenia, dokumentację medyczną, dowody wcześniejszego nadużycia lub gróźb, zeznania świadków i informacje o profilu danej osoby. Wskaż instytucję związaną z ryzykiem i wyjaśnij, dlaczego proponowane zapewnienia nie usunęłyby zagrożenia.

Czy wyrok zaoczny lub gwarancje dyplomatyczne mogą zatrzymać ekstradycję?

W przypadku wyroku wydanego pod nieobecność osoby art. 49 ust. 1 ustawy nr 371/2006 pozwala odmówić ekstradycji, jeśli nie przestrzegano prawa do obrony. Ekstradycja może jednak zostać udzielona, jeżeli państwo wzywające przedstawi zapewnienia uznane za wystarczające, że zostanie przeprowadzone nowe postępowanie gwarantujące te prawa. Kluczowe kwestie to doręczenie zawiadomienia, realna możliwość udziału lub obrony oraz dostęp do skutecznego ponownego procesu albo równoważnego środka.

Zbierz wyrok, potwierdzenia doręczeń, dokumenty dotyczące reprezentacji, decyzje odwoławcze, zasady wznowienia oraz dokładną treść zapewnienia. Wyjaśnij, kto je wydał, czy wiąże państwo i jak można egzekwować je po przekazaniu. Ogólna obietnica „ponownego rozpatrzenia” sprawy nie musi gwarantować nowej rozprawy.

Decyzja nr 87 Trybunału Konstytucyjnego z 21 maja 2026 r. dotyczyła sformułowania „zapewnienia uznane za wystarczające” w art. 49 ust. 1. Wyjątek uznano za niedopuszczalny; Trybunał nie rozstrzygnął, czy zapewnienia w konkretnej sprawie były wystarczające. Ocena zależy od okoliczności danej sprawy.

Zapewnienia dotyczące kary śmierci z art. 546 ust. 3 są czymś innym niż zapewnienia o nowym procesie po wyroku zaocznym. Nie łącz tych kwestii: dowody muszą dotyczyć konkretnego ryzyka i dokładnego zobowiązania państwa wzywającego.

Jakie terminy mają znaczenie i co dzieje się z aresztem?

Etap	Termin lub zasada	Praktyczne działanie
Zaskarżenie decyzji o ekstradycji	10 dni od ogłoszenia, art. 544 ust. 9	Uzyskaj decyzję i protokół rozprawy; złóż recurs w terminie i zachowaj potwierdzenie.
Pilne zatrzymanie przed otrzymaniem formalnego wniosku	Początkowo 18 dni; po przedłużeniu łącznie do 40 dni	Sprawdź datę zatrzymania, postanowienie i czy wniosek wpłynął.
Tymczasowe aresztowanie do czasu przekazania	Maksymalnie 12 miesięcy od zatrzymania do przekazania, art. 547 ust. 1	Monitoruj każde postanowienie i przedłużenie; w razie podstaw wnioskuj o zwolnienie lub środek alternatywny.
Przyspieszony wywiad azylowy	Nie później niż 10 dni od złożenia wniosku lub rozpoczęcia procedury przyspieszonej	Niezwłocznie przedstaw dowody; nie zakładaj, że wniosek automatycznie wstrzymuje ekstradycję.
Zaskarżenie odmowy azylu w procedurze przyspieszonej	5 dni roboczych od daty decyzji odmownej według aktualnego art. 65 ust. 1; rozpoznanie sądowe w ciągu 30 dni od otrzymania; apelacja w 5 dni roboczych od ogłoszenia, a jej uzasadnienie w 5 dni roboczych od doręczenia uzasadnionego orzeczenia	Zachowaj najwcześniejszy możliwy termin i natychmiast potwierdź właściwy sąd administracyjny oraz biuro podawcze w pisemnej decyzji i aktualnej ustawie.

Art. 547 pozwala zastąpić areszt środkiem mniej restrykcyjnym, gdy stan zdrowia nie pozwala na osadzenie albo gdy osoba i jej rodzina stale mieszkają w Mołdawii i nie ma podstaw do obawy ucieczki. Dołącz dokumentację medyczną, dowody zamieszkania i więzi rodzinnych, adres oraz konkretny plan przestrzegania obowiązków. Zaskarżenie aresztu nie kończy postępowania ekstradycyjnego.

Art. 63 ust. 8 ustawy nr 371/2006 wyraźnie stanowi, że recurs od orzeczenia nakazującego ekstradycję wstrzymuje jego wykonanie, z wyjątkiem tymczasowego aresztowania w celu przekazania. Art. 544 ust. 9 ustanawia termin 10 dni od ogłoszenia. Decyzja nr 60 z 2 kwietnia 2026 r. dotyczyła innej kwestii: czy określenie „prokurator” w art. 544 ust. 9 można pogodzić z odniesieniem do Prokuratora Generalnego w art. 63 ust. 8. Trybunał uznał, że tę rozbieżność między ustawami powinny rozstrzygać sądy powszechne w drodze wykładni; nie wydał orzeczenia merytorycznego i nie uchylił skutku zawieszającego przewidzianego w art. 63 ust. 8. Recurs nie powoduje automatycznego zwolnienia z tymczasowego aresztowania; ten środek należy zaskarżyć odrębnie.

Jak azyl wpływa na ekstradycję?

Art. 546 chroni osoby, którym już przyznano azyl lub status uchodźcy; nierozpoznany wniosek azylowy nie jest równoznaczny z ostatecznym przyznaniem ochrony. Może jednak dostarczyć ważnych dowodów tego samego ryzyka prześladowania lub złego traktowania, które należy ocenić na podstawie art. 546 ust. 2 pkt 6. Wniosek powinien wskazywać obawianą krzywdę, osobę lub grupę stanowiącą zagrożenie, przyczynę, dla której dana osoba jest celem, oraz dlaczego relokacja lub ochrona władz w państwie docelowym nie usuną niebezpieczeństwa.

Zmiany ustawy nr 270/2008, obowiązujące od 15 sierpnia 2024 r., wprowadziły przyspieszoną procedurę azylową w sprawach ekstradycyjnych. Aktualny tekst skonsolidowany art. 65 ust. 1 stanowi, że skargę administracyjną na odmowę w procedurze przyspieszonej można wnieść bez wcześniejszego postępowania administracyjnego w ciągu 5 dni roboczych od daty decyzji odmownej. Informacja Inspektoratu Generalnego ds. Migracji z 2024 r. wskazuje datę powiadomienia; ponieważ obecny tekst ustawy odwołuje się do daty decyzji, należy zabezpieczyć wcześniejszy termin. Zgodnie z art. 65 ust. 2 sąd rozpoznaje sprawę w ciągu 30 dni od otrzymania. Na podstawie ust. 3–5 wniosek o pisemne uzasadnienie należy złożyć w ciągu 5 dni roboczych od ogłoszenia; orzeczenie pierwszej instancji musi zostać uzasadnione w ciągu 10 dni roboczych od zarejestrowania terminowej apelacji albo — zależnie od sytuacji — od wniosku o uzasadnienie; apelację do sądu apelacyjnego wnosi się w ciągu 5 dni roboczych od ogłoszenia sentencji, a jej uzasadnienie w ciągu 5 dni roboczych od doręczenia uzasadnionego orzeczenia. Apelacja jest rozpoznawana pisemnie w terminie do 30 dni, a rozstrzygnięcie jest ostateczne. Angielska informacja nie wskazuje jasno sądu pierwszej instancji: natychmiast potwierdź właściwy sąd administracyjny i biuro podawcze na podstawie pisemnej decyzji i aktualnego tekstu rumuńskiego. Art. 28 ustawy o azylu dotyczy wydalenia i nie jest automatycznie tożsamy z ekstradycją.

Chroń prawa w obu postępowaniach równolegle: złóż osobno wniosek azylowy i zastrzeżenia wobec ekstradycji, używaj spójnych dowodów i poinformuj każdy organ o równoległej sprawie. Jeśli status został już przyznany, niezwłocznie przekaż ostateczną decyzję organowi ekstradycyjnemu i sądowi.

Czy Strasburg lub organ ONZ może wstrzymać ekstradycję?

Mołdawia jest związana Europejską konwencją praw człowieka. Skarga do ETPCz co do zasady wymaga wyczerpania skutecznych krajowych środków ochrony prawnej i zachowania czteromiesięcznego terminu z art. 35 ust. 1; sprawdź dokładny początek terminu i nie myl go z 10 dniami na recurs. Środek tymczasowy na podstawie reguły 39 wymaga bezpośredniego ryzyka nieodwracalnej szkody. W sprawach dotyczących Rosji lub Białorusi odróżnij zarzuty wobec własnej decyzji Mołdawii od zarzutów dotyczących działań państwa docelowego: Rosja przestała być stroną Konwencji 16 września 2022 r., a Białoruś nigdy nią nie była. Skarga przeciwko Mołdawii może jednak dotyczyć jej własnych obowiązków konwencyjnych. Przedstaw decyzje krajowe, znany termin przekazania i dowody ryzyka; zobacz przewodnik po skardze do ETPCz.

Mołdawia jest stroną Pierwszego Protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych. Możliwe jest więc indywidualne zawiadomienie Komitetu Praw Człowieka ONZ, z zastrzeżeniem wymogów dopuszczalności. W wyjątkowych okolicznościach Komitet może zażądać środków tymczasowych, aby zapobiec nieodwracalnej szkodzie. Nie wstrzymuje to automatycznie ekstradycji w prawie krajowym i nie zastępuje krajowego środka zaskarżenia; trzeba sprawdzić wcześniejsze postępowania międzynarodowe, wyczerpanie środków i terminy.

Co może dać zakwestionowanie danych INTERPOL?

Jeśli wniosek ekstradycyjny wiąże się z czerwoną notą lub dyfuzją INTERPOL, osobny wniosek do Komisji Kontroli Kartotek (CCF) może być właściwy, gdy dane są nieprawidłowe, motywowane politycznie lub sprzeczne z zasadami organizacji. Dołącz konkretne dokumenty. Czerwona nota sama w sobie nie jest międzynarodowym nakazem aresztowania. Postępowanie przed CCF nie anuluje automatycznie krajowego nakazu ani mołdawskiego postępowania ekstradycyjnego; równolegle korzystaj z krajowych środków ochrony i sprawdź stronę o reprezentacji przed CCF INTERPOL.

Jakie dokumenty obrona powinna zebrać w pierwszej kolejności?

Protokół zatrzymania, postanowienia o areszcie, wniosek ekstradycyjny i załączniki.
Chronologię czynu, śledztwa, skazania, powiadomień, zatrzymania i rozpraw.
Dowody dla każdej przesłanki z art. 546, odpowiednie wyroki, wyliczenia przedawnienia, dokumenty amnestyjne i akta powiązanej sprawy w Mołdawii.
Przy braku podwójnej karalności — porównanie czynu i znamion przestępstwa oraz progu kary.
Przy ryzyku lub wyroku zaocznym — dowody indywidualne, dokumenty dotyczące wznowienia i dokładne zapewnienia.
Przy wniosku o środek alternatywny do aresztu — dokumenty medyczne, mieszkaniowe i rodzinne.

Zachowaj potwierdzenie daty ogłoszenia lub doręczenia każdej decyzji. Termin zaskarżenia decyzji ekstradycyjnej biegnie od ogłoszenia, a nie od chwili, gdy rodzina dowiedziała się o rozstrzygnięciu. Jeśli akta są niekompletne, zażądaj brakujących dokumentów i tłumaczeń, nie narażając terminu zaskarżenia.

Jakie błędy najczęściej osłabiają wniosek o odmowę?

Kwestionowanie niewinności zamiast legalności ekstradycji. Mołdawski sąd nie rozpoznaje ponownie zagranicznej sprawy.
Nazywanie każdej wrażliwej sprawy polityczną. Przestępstwo polityczne i prześladowanie to odrębne podstawy.
Przedstawianie ogólnych raportów bez faktów dotyczących osoby. Powiąż ryzyko z daną osobą i prawdopodobnym miejscem osadzenia.
Traktowanie azylu, CCF lub ETPCz jako automatycznego wstrzymania. Zachowaj krajowe środki ochrony i wnioskuj o wyraźną ochronę.
Mylenie ekstradycji z wydaleniem. Ustal pisemną podstawę prawną; zobacz stronę o ekstradycji i wydaleniu.
Przekroczenie terminu lub poleganie na niejasnych zapewnieniach. Złóż środek w terminie i sprawdź, czy zapewnienia są wykonalne.

Praktyczne drzewo decyzji: co zrobić teraz?

Przed skierowaniem sprawy do sądu: przedstaw udokumentowane zastrzeżenia organowi centralnemu i zażądaj uzasadnionej odmowy na podstawie art. 544 ust. 6 i art. 546.
Przed rozprawą: przedstaw każdą przesłankę, zażądaj pełnych akt i tłumaczeń oraz osobno zajmij się aresztem.
Po wydaniu nakazu ekstradycji: licz 10 dni od ogłoszenia i niezwłocznie złóż recurs.
Przy bezpośrednim ryzyku nieodwracalnej szkody: rozważ regułę 39 lub zawiadomienie ONZ, ale nie rezygnuj z krajowego środka zaskarżenia.

Przykład hipotetyczny: cudzoziemiec zostaje zatrzymany w Kiszyniowie na podstawie wniosku państwa, w którym doświadczył prześladowania religijnego. Obrońca powinien powołać art. 546 ust. 2 pkt 6 lit. a-c, udokumentować profil i wcześniejsze groźby, przedstawić aktualne dowody ryzyka w areszcie, wyjaśnić, dlaczego zapewnienia są niewystarczające, i zachować 10-dniowy termin na recurs.

Wynik zależy od podstawy, dowodów i etapu postępowania. Zespół serwisu koordynuje obronę transgraniczną z lokalnym prawnikiem; wypełnij formularz konsultacji, podając państwo wzywające, etap sprawy, status zatrzymania i najbliższy termin.

Najczęściej zadawane pytania

Czy wniesienie środka zaskarżenia automatycznie wstrzymuje przekazanie?

Tak. Art. 63 ust. 8 ustawy nr 371/2006 stanowi, że recurs od orzeczenia zezwalającego na ekstradycję wstrzymuje jego wykonanie, z wyjątkiem tymczasowego aresztowania w celu przekazania. Decyzja nr 60/2026 dotyczyła tego, który organ prokuratury może wnieść recurs na podstawie art. 544 ust. 9 i art. 63 ust. 8, a nie skutku zawieszającego. Złóż środek w ciągu 10 dni od ogłoszenia; areszt należy zaskarżyć osobno.

Czy sama czerwona nota dowodzi, że Mołdawia musi mnie wydać?

Nie. Nota może zwrócić uwagę organów na zagraniczny wniosek, ale nadal trzeba zbadać mołdawskie warunki prawne i podstawy odmowy. Skarga do CCF jest odrębna i nie anuluje automatycznie krajowego nakazu ani postępowania ekstradycyjnego.

Czy Mołdawia może wydać obywatela Mołdawii?

Art. 546 ust. 1, art. 17 ust. 3 Konstytucji i deklaracja Mołdawii do art. 6 Europejskiej konwencji o ekstradycji stanowią, że obywatele Mołdawii nie podlegają ekstradycji. Tożsamość i obywatelstwo trzeba wykazać dokumentami urzędowymi. Wniosek sądu międzynarodowego jest odrębną kwestią prawną.

Czy nierozpoznany wniosek azylowy wstrzymuje ekstradycję?

Nie należy tego zakładać. Przyznany azyl lub status uchodźcy stanowi ustawową przeszkodę, natomiast wniosek w toku trzeba rozpatrzyć zgodnie z właściwymi przepisami azylowymi i osobną oceną ryzyka wydalenia do niebezpiecznego państwa. Krótkie terminy procedury przyspieszonej trzeba zabezpieczyć natychmiast.