Hindistan’dan iadeyi durdurma: ret nedenleri, başvurular ve süreler

Hindistan'dan suçluların iadesini durdurmak için önce doğru aşamayı ve o aşamada karar vermeye yetkili makamı belirlemek gerekir: incelemeyi yürüten hâkim, Dışişleri Bakanlığı aracılığıyla hareket eden Merkezi Hükümet veya anayasal denetim yapan yetkili Yüksek Mahkeme (High Court). 1962 tarihli Hindistan Suçluların İadesi Kanunu (Extradition Act, 1962) hâkimin yaptığı ön inceleme ile kişinin başka ülkeye teslimine ilişkin yürütme kararını ayırır. Kanuni şartlar oluşmamışsa tahliye, teslim engellerine dayalı itiraz veya anayasal koruma talep edilebilir. Tutuklamadan itibaren 60 gün, cezaevine gönderme kararından itibaren 15 gün ve aynı karardan itibaren iki ay, farklı olaylarla başlayan ve farklı sonuçlar doğuran sürelerdir.

İtirazdan önce Hindistan'daki usulü ve yetkili makamı belirleyin

Avukat yabancı devletin iade talebini, Merkezi Hükümetin soruşturma talimatını veya onaylanmış yabancı yakalama emrini, Hindistan'daki yakalama ve cezaevine gönderme kararlarını, geçerli anlaşmayı ve bildirimi istemelidir. Hindistan Dışişleri Bakanlığının (Ministry of External Affairs, MEA) Konsolosluk, Pasaport ve Vize Birimi taleplerin idari işleyişiyle ilgilenir; kendisi delilleri inceleyen bir mahkeme değildir. Kanunun 5. maddesi uyarınca Merkezi Hükümet, II. Bölüm kapsamındaki talebi kanuni yer bakımından yetki ölçütlerini karşılayan bir sulh veya adli hâkime yönlendirebilir. Yeni Delhi'deki Patiala House mahkemelerinde önemli iade davaları görülmüş olsa da bu mahkemeler bütün Hindistan için tek yetkili merci değildir.

II. Bölüm uyarınca 7. madde incelemesinin amacı prima facie, yani ilk bakışta davanın devamını haklı kılacak bir delil temeli bulunup bulunmadığını saptamaktır; yabancı suçlamanın nihai ceza yargılaması yapılmaz. Buna karşılık 12. maddeye göre bildirimle III. Bölüm rejimi uygulanıyorsa 17. madde, yabancı yakalama emrinin uygun biçimde onaylanmasına, doğrulanmasına ve fiilin iadeye elverişli suç olmasına odaklanır. 2017 tarihli İade Kuralları, bu tür emirlerin biçimi ve doğrulanmasını düzenler. Yanlış bölüm üzerinden itiraz eden kişi, aslında geçerli bir belge eksikliğini gözden kaçırabilir ya da hâkimden yasada bulunmayan ispat standardı isteyebilir.

İlgili ülkeyle yapılan antlaşmanın gerçek metnini, çekincelerini ve Hindistan'daki yürürlüğe koyma bildirimini MEA'nın antlaşma listesiyle karşılaştırın. Hindistan, Avrupa Tutuklama Emri sisteminin parçası değildir; Avrupa Suçluların İadesi Sözleşmesi de Hindistan'da kendiliğinden bir itiraz yolu sağlamaz. Güncel bir ikili antlaşmanın yokluğu tek başına her talebi hükümsüz kılmaz. Yüksek Mahkemenin 28 Nisan 2016 tarihli Verhoeven v Union of India kararında Hindistan–Şili antlaşma ilişkisi ve karşılıklılık değerlendirildi; Hükümetin kanunu yabancı devlete uygulama tercihinin sıradan yargısal denetime açık siyasi bir karar olmadığı açıklandı. Bu yüzden her talebin dayandığı ülke ilişkisi ayrıca araştırılmalıdır.

Teslimi hangi hukuki nedenler engelleyebilir?

İtiraz nedeni	Hindistan hukukundaki dayanak ve sonuç	Sunulacak deliller
Siyasi suç veya siyasi amaçlı talep	31(1)(a) maddesi koşulları altında teslimi yasaklar; 31(2) maddesi ve Kanun eki belirli suçları siyasi suç kategorisinin dışında bırakır.	İddianame, siyasi beyanlar, tehditler, seçici kovuşturma kayıtları ve her suçun ek ile antlaşma hükümlerine göre ayrı değerlendirilmesi.
Talep eden ülkede zamanaşımı	31(1)(b) maddesi, kovuşturma talep eden devletin hukukuna göre zamanaşımına uğramışsa teslimi engeller.	Onaylı yabancı zamanaşımı hükümleri, suç tarihleri, durma veya kesilme nedenleri ve dava geçmişi.
Hususilik ilkesine ilişkin güvence yokluğu	31(1)(c) maddesi, antlaşma veya yabancı hukuk yoluyla farklı suçlardan yargılanmaya karşı güvence arar; yasal istisnalar ve gerekli Hükümet rızası ayrıca incelenir.	Antlaşmanın ilgili maddeleri, yabancı ceza hukuku, verilen güvenceler ve aynı fiille bağlantılı daha hafif suçların ayrımı.
Hindistan'da devam eden suçlama veya ceza	31(1)(d) maddesi, Hindistan'daki dava sona ermeden veya ceza tamamlanmadan teslimi engeller; bu genellikle kesin ret değil ertelemedir.	Polis dosyası, iddianame, tutukluluk veya kefalet belgeleri, mahkeme hükmü ve ceza infaz kayıtları.
İadeye elverişsiz suç, kimlik veya delil sorunu	II. Bölüm için 2(c), 7(2)–(3) ve 10. maddeler; III. Bölüm için 17. madde ve 2017 Kuralları; ayrıca geçerli antlaşmadaki sınırlamalar.	Her iki ülkenin suç unsurları, kimlik belgeleri, delillerde bağlantı, onaylı yakalama emri ve doğrulama kayıtları.
Adaletsiz, kötü niyetli veya ölçüsüz talep	29. madde, işin önemsizliği, kötü niyet, siyasi nedenler veya adaletin gerekleri nedeniyle Merkezi Hükümete süreci durdurma ve salıverme konusunda takdir yetkisi verir.	MEA'ya gönderilen gerekçeli yazılı başvuru, tarihli kanıtlar ve somut haksızlık değerlendirmesi.
Antlaşmadan doğan diğer engeller	Askerî suç, önceki beraat, ayrımcı amaç, vatandaşlık, ölüm cezası ve diplomatik güvencelerle ilgili hükümler ülkelere göre değişir.	Resmî antlaşma, yürürlük bildirimi, kesin hükümler, vatandaşlık belgesi ve ülkeye özgü güvenilir risk delilleri.

Hindistan vatandaşı olmak tek başına mutlak iade yasağı değildir. MEA'nın resmî açıklamaları 1962 Kanunu'nun Hindistan vatandaşlarının iadesini genel olarak yasaklamadığını belirtir; ülkeye özel antlaşma yine de belirleyici olabilir. Her insan hakları kaygısının doğrudan 31. maddedeki bir yasak olduğu da söylenemez. İşkence, ayrımcı kovuşturma veya esaslı adil yargılanma ihlali riski varsa güvenilir ve kişiye özgü delil toplayın; uygulanabilir antlaşmayı ve Hindistan Anayasası'nın yaşam ve kişisel özgürlüğü koruyan 21. maddesini inceleyin. Uygun görülen mahkemeden koruma, Hükümetten güvence değerlendirmesi istenebilir. Hindistan BM İşkenceye Karşı Sözleşme'yi imzalamış, fakat onaylamamıştır; bu sözleşmeye doğrudan başvurunun teslimi kendiliğinden durduracağı vaat edilemez.

Vatandaşlığın her durumda otomatik bir engel olmadığını somut bir örnek gösterir: 2003'te imzalanan ve 4 Nisan 2005'te yürürlüğe giren Hindistan–Polonya iade antlaşmasının 4(1)(a) maddesi, talep edilen devletin kendi vatandaşını iade etmesini yasaklar. Polonya Hindistan'dan bir Hindistan vatandaşını isterse, bu antlaşma hükmü ve vatandaşlık belgeleri incelenmelidir. Buna karşılık Hindistan Polonya'dan Hindistan vatandaşını istediğinde aynı hüküm onu sırf Hindistan vatandaşı olduğu için korumaz; talep edilen devlet artık Polonya'dır. Antlaşmanın yürürlüğü, bildirimi ve vatandaşlık ayrı ayrı doğrulanmalıdır.

Hâkim önünde hangi deliller tartışılabilir?

II. Bölüm uyarınca 7(2) maddesi, hem yabancı talebi destekleyen hem de aranan kişinin sunduğu delillerin, özellikle suçun siyasi veya iadeye elverişsiz olması yönündeki delillerin alınmasını öngörür. 7(3) maddesine göre ilk bakışta yeterli dosya yoksa kişi serbest bırakılmalıdır. Böyle bir temel varsa 7(4) maddesi hâkimin kişinin cezaevine gönderilmesini, raporun Merkezi Hükümete iletilmesini ve kişinin Hükümetçe değerlendirilmesini istediği yazılı görüşün gönderilmesini düzenler. Hâkimin raporu nihai teslim emri değildir; teslim konusundaki sonraki karar 8. madde kapsamında Merkezi Hükümete aittir.

10. madde, aranan kişinin huzurunda dinlenmemiş yabancı tanıkların usulünce doğrulanmış ifadeleri ile adli belgeleri kabul etmeye imkân verir. Yüksek Mahkemenin 12 Aralık 2007 tarihli Sarabjit Rick Singh v Union of India kararı, iade incelemesinin kapsamlı bir ceza davası olmadığına işaret eder. Bu nedenle savunma, yabancı dosyanın kesin suç ispatını sağlamadığı şeklinde genel itirazla yetinmek yerine yanlış kimlik, fiilin antlaşma kapsamında olmaması, tanık anlatımları ile şüpheli arasında gerekli bağın kurulmaması veya zorunlu doğrulama eksikliği gibi somut kusurları göstermelidir.

Delhi Yüksek Mahkemesi 16 Mart 2026 tarihli Kanwarjeet Singh Batth v Union of India kararında (W.P.(CRL.) 1188/2019), olay dosyasındaki delillerin aranan kişiyi iddia edilen cinayetle ilk bakışta bile ilişkilendirmediği gerekçesiyle hâkimin iade inceleme raporunu iptal etti. Bu karar, yabancı ülkedeki her delilin Hindistan'da baştan yargılanabileceği anlamına gelmez. Yetkili mahkemenin hangisi olduğu önemlidir: Hindistan Yüksek Mahkemesinin bağlayıcı içtihatları ülke çapında uygulanır, Delhi Yüksek Mahkemesinin tek bir daire kararı ise diğer eyaletlerin Yüksek Mahkemelerini otomatik olarak bağlamaz.

Kararın güncel durumu kontrol edilmelidir: Hindistan Yüksek Mahkemesi, Birlik Hükümetinin Batth kararına karşı yaptığı özel izin başvurusunda 22 Eylül 2026 tarihinde tebligat çıkarmış (Diary No. 52384/2026) ve muhatabın katılımı için kefaletle uygulanabilir yakalama emri vermiştir. Bu işlem, Delhi kararının esasının bozulduğu anlamına gelmez. Özellikle dosyada belirtilen 9 Ekim tarihinden sonraki yeni kararlar dahil, güncel mahkeme kaydı kontrol edilmeden bu sonuca kesinleşmiş içtihat muamelesi yapılmamalıdır.

III. Bölümde 17(1) maddesi, usulüne uygun doğrulanmış ve onaylanmış yabancı emir ile iadeye elverişli suçun varlığı halinde cezaevine gönderme imkânı tanır; 17(2) maddesi kusurlu evrak ve Hükümet kararı beklenirken tutma veya kefalet seçenekleriyle ilgilidir. 2017 Kurallarına göre doğrulama eksikliği bildirildiğinde gerekli yeni onaylı emrin sağlanması için en fazla 15 takvim günü öngörülür. Hâkim fiilin iadeye elverişli olmadığı yönünde rapor verirse Hükümet raporu aldıktan sonra 15 iş günü içinde uygun kararı vermelidir. Bunlar III. Bölümdeki idari cevap süreleridir; herkese tanınmış 15 günlük genel itiraz süresi değildir.

Birbirinden farklı dört süre ve hukuki sonuçları

Süre ve başlangıç olayı	Hukuki sonuç	Hemen atılacak adım
34B(1) maddesi kapsamındaki geçici yakalamadan itibaren 60 gün	34B(2) maddesi, resmî teslim talebi bu süre içinde alınmamışsa geçici tutmadan salıvermeyi gerektirir.	Yakalama tutanağını ve MEA'nın resmî talebi aldığı tarihi isteyin; ilgili mahkemeden salıverme talep edin. Sonradan usulüne uygun yeni dosya açılabilir.
Hâkimin cezaevine gönderme kararından sonra 15 gün	31(1)(e) maddesi, bu 15 gün dolmadan kişinin fiilen yabancı devlete teslimini yasaklar.	Karar tarihini belgeleyin; yetkili High Court'a başvurup sınır dışına transferi açıkça durduracak ara tedbir isteyin.
Cezaevine gönderme kararından sonra, kişi Hindistan dışına gönderilmeden geçen iki ay	24. madde, Merkezi Hükümete makul bildirim yapılan başvuruda, yeterli neden gösterilmezse High Court'a salıverme yetkisi tanır.	Devam eden tutulmayı ve tarihleri doğrulayın; bildirim şartını yerine getirip yetkili High Court'a başvurun.
III. Bölümde 15 takvim günü veya 15 iş günü	2017 Kurallarındaki ayrı ayrı doğrulama emri ve suçun iadeye elverişsizliğine ilişkin idari cevap süreleridir.	Hâkim raporunun türünü ve Hükümete ulaştığı tarihi tespit edin; süreleri 31. maddedeki teslim yasağıyla karıştırmayın.

Bu tarihler dosyadaki gerçek karar ve teslim kayıtlarına göre hesaplanmalıdır. Geçici yakalama, nihai inceleme sonunda verilen cezaevine gönderme kararıyla aynı işlem değildir. İki aylık 24. madde süresi de 61. gün kendiliğinden tahliye sağlamaz: kişinin kendisi veya adına başvuran temsilcisi dilekçe vermeli, Merkezi Hükümete makul bildirim yapılmalı ve Mahkeme devam eden tutulma için yeterli gerekçe bulunup bulunmadığını incelemelidir. Buna karşılık 31(1)(e) kapsamındaki 15 günlük fiilî teslim yasağı, mevcut dosyayı veya yürütmenin hazırlık işlemlerini otomatik olarak durdurmaz.

Murugesan Manivannan v Union of India (Delhi High Court, W.P.(CRL) 2778/2026, 9 Eylül 2026) kararında iadeyi beklemek üzere tutma 6 Ocak 2026'da başladı; 24. maddedeki iki aylık süre 6 Mart 2026'da doldu. Hükümet, kişiyi o aşamada Tayland'a iade etmeyeceğini ve Hindistan'da olası kovuşturma için dosyayı yönlendirdiğini açıklayınca mahkeme, başka bir davada yasal tutukluluk yoksa serbest bırakılmasına karar verdi. Bu, her gecikmede otomatik tahliye anlamına gelmez; hükümete makul bildirim, yeterli neden ve başka tutma dayanakları ayrıca değerlendirilir.

Kefalet, hukuka aykırı tutulma ve INTERPOL bildiriminin gerçek etkisi

25. madde, Kanun uyarınca yakalanan ve tutulan kişiler bakımından kefalet düzenlemelerine atıf yapar ve iade hâkimine mümkün olduğu ölçüde Sessions Court yetkileri verir. Metin halen 1973 tarihli Ceza Muhakemesi Kanunu'na atıfta bulunmaktadır; ancak 2023 tarihli Bharatiya Nagarik Suraksha Sanhita (BNSS) 2024'te yürürlüğe girmiştir. Dilekçede yeni yasanın yürürlük ve geçiş hükümleri incelenmeli, eski madde numaraları sorgusuz aktarılmamalıdır.

Delhi Yüksek Mahkemesinin 1 Temmuz 2025 tarihli Shankesh Mutha v Union of India kararı (BAIL APPLN. 1375/2025), 7. ve 25. maddeler çerçevesinde iade hâkiminden yakalama öncesi kefalet talep edilmesinin kabul edilebilir olduğunu belirledi. Davanın somut koşullarında kişinin gönüllü işbirliği ve kaçmayı önleyici güvenceler dikkate alınarak koruma sağlandı. Ancak bu karar her iade şüphelisine otomatik kefalet hakkı vermedi. Delhi'deki dosyalarda doğrudan önem taşır; başka eyaletlerde bağlayıcı Yüksek Mahkeme kararları ve yerel High Court içtihadı ayrıca değerlendirilmelidir.

Hindistan Yüksek Mahkemesinin 7 Ağustos 2009 tarihli Bhavesh Jayanti Lakhani v State of Maharashtra kararı, uluslararası arama bağlantılı yakalamalarda Hindistan hukukuna dayanan usulüne uygun bir yetkinin gerekli olduğunun altını çizer. INTERPOL'ün kırmızı bülteni (Red Notice) kendi başına Hindistan tarafından verilmiş teslim kararı değildir ve sınırsız tutuklama yetkisi yaratmaz. Bu nedenle yabancı uyarıyı değil Hindistan'daki gerçek yakalama belgesini ve kanuni dayanağı isteyin. INTERPOL veri itirazı da Hindistan'daki iade sürecini kendiliğinden durdurmaz.

Kefalet başvurusunda doğrulanabilir adres, geçmişte mahkemeye katılım kayıtları, uygun sağlık belgeleri, düzenli bildirim ve pasaport şartlarına uyma teklifi sunulabilir. Kefalet verilse bile hâkim incelemeyi sürdürebilir ve MEA teslim hakkında karar alabilir. Yakalama yetkisi yoksa habeas corpus veya başka anayasal başvuru gündeme gelebilir. Bu koruma, olağan kefalet isteminden ve iade talebinin hukuki esasına yönelik itirazdan ayrı değerlendirilmelidir.

Hangi High Court yetkilidir ve genel bir itiraz süresi var mı?

7. madde uyarınca hazırlanan hâkim raporu, normal bir ceza mahkûmiyeti olmadığından klasik mahkûmiyet istinaf süreciyle özdeş değildir. İlgili eyaletteki yetkili High Court, Anayasa'nın 226. ve uygun olduğunda 227. maddeleri çerçevesinde yetki, kanunilik, özgürlük hakkı ve usule uygunluk konularını inceleyebilir; kişinin teslimini önleyecek geçici tedbir talep edilebilir. Batth davası da Delhi Yüksek Mahkemesinde 226/227. maddelere dayalı dilekçeyle görülmüştür. Anayasa'nın 32. maddesi temel haklara ilişkin uygun başvuruları Yüksek Mahkemeye taşır; 136. madde belirli yargısal kararlara karşı takdirî özel izin yolunu düzenler. Bunlar bütün delilleri otomatik olarak yeniden değerlendirme hakkı değildir.

Tribhuvan Kumar Prakash v Union of India, W.P.(CRL) 3024/2026 (Delhi High Court, 25 Eylül 2026) ara kararı, geçici koruma ile davayı esastan kazanmayı ayırır. 7(2). maddeye göre savunma delillerinin kabul edilmediği iddiası üzerine mahkeme tebligat çıkardı; soruşturmanın devamına izin verirken 16 Aralık 2026 tarihli sonraki duruşmaya kadar nihai karar verilmesini geçici olarak engelledi. Bu bir ara karardır; her dilekçenin iadeyi kendiliğinden durdurduğu veya her delilin zorunlu kabul edildiği yönünde nihai içtihat değildir.

Her ara işlem için olağan ceza revizyonu yolunun açık olduğu varsayılmamalıdır. Ratnesh Bhutani v Union of India, Criminal Revision 164/2025 (26 Şubat 2026) dosyasında Delhi'deki bir Additional Sessions Judge böyle bir başvuruyu reddetti. Alt mahkeme kararı High Court'u veya Yüksek Mahkemeyi bağlamaz; müdafi somut olayda başvurunun kabul edilebilirliğini ve açık bir geçici tedbir talebini ayrı değerlendirmelidir.

1962 Kanunu bütün anayasal itirazlar için geçerli tek bir sabit gün sayısı öngörmez. Buna rağmen gereksiz gecikme, teslim gerçekleştikten sonra konusuzluk veya ara koruma alınamaması nedeniyle ciddi sonuçlara yol açabilir. Yakalama, resmî talebin alınması, hâkim raporu, cezaevine gönderme ve bildirilen teslim tarihlerini ayrı kaydedin. Yalnızca dilekçe vermek nakli durdurmaz; ayrıca açık bir ara tedbir kararı talep etmek ve bunun ilgili yetkililere ulaştırıldığını doğrulamak gerekir.

Yargısal denetim sınırsız değildir. Verhoeven kararında Hükümetin kanunu belirli yabancı devlete uygulama kararı siyasi tercih olarak ele alınmış, önceki bir usul başarısının daha sonra yapılacak hukuka uygun işlemleri süresiz engellemediği kabul edilmiştir. Öte yandan 7. ve 31. maddelerin zorunlu şartları mahkemece gerçek anlamda uygulanmalıdır. Batth kararındaki somut delil eksikliği bunun örneğidir, ancak Yüksek Mahkeme önündeki özel izin süreci izlenmelidir. Başka davadaki olumlu manşeti yetkili mahkemede bağlayıcı kuralmış gibi sunmak yerine gerekçeyi ve sonraki içtihatları araştırın.

Merkezi Hükümetten ret veya erteleme ne zaman istenmeli?

Mahkemeye sunulan savunmadan ayrı olarak MEA'ya 29. maddeye dayalı gerekçeli yazılı temsil sunulmalıdır. Bu madde, talebin önemsizliği, kötü niyet, siyasi gerekçe veya adaletin diğer gerekleri nedeniyle teslimin haksız ya da uygun olmaması halinde Merkezi Hükümete işlemi durdurma, emri iptal etme ve kişinin salıverilmesini sağlama yetkisi verir. Bu, her başvurucunun istediği diplomatik sonucu talep ederek otomatik elde edeceği bir hak değil, gerekçeli kullanılacak takdir yetkisidir. 7(4) maddesindeki yazılı beyanın hâkimin raporuyla gönderilmesi ve ayrıca tarihli belgelerle ayrı dilekçe verilmesi, 8. madde kapsamında teslim emri hazırlanmadan önce itirazın uygun makama ulaşmasını sağlar.

Vatandaşlık, askerî suç, önceden yargılanıp beraat, ayrımcı kovuşturma, idam riski veya diplomatik güvence tartışılıyorsa ilgili antlaşmanın somut hükmünü alıntılayıp delille destekleyin. MEA listesinde Polonya, Birleşik Krallık, Tayland ve diğer devletlerle farklı düzenlemeler bulunur; bir ülkenin istisnası diğerine taşınamaz. 32. madde, ülkelere göre Kanun hükümlerinin uygulanmasında değişiklik yapılsa da 29. ve 31. maddelerin uygulanmasını korur. 34A maddesi ise iade gerçekleşmediğinde Hindistan'da kovuşturma olanağıyla ilgilidir; teslimin engellenmesi, kişinin bütün ceza sorumluluğundan kurtulması demek değildir.

34C maddesi, ölüm cezası bulunan bir ülkeye Hindistan’dan iadeyi genel olarak yasaklayan bir kural değildir. Bu madde ters yöndeki olaya uygulanır: Hindistan’ın talebiyle Hindistan’a iade edilen kişi bakımından, iadeyi yapan yabancı ülkenin hukukunda ilgili suç için ölüm cezasının bulunmamasını düzenler. Hindistan’dan başka ülkeye teslimde ölüm cezası riski, geçerli antlaşma, kişiye özgü güvenceler ve anayasal koruma kapsamında ayrıca değerlendirilmelidir.

Yakalanan kişi ve ailesi için somut karar sırası

Acil yabancı istek üzerine yakalama varsa: Hindistan'daki gerçek yakalama yetkisini, 34B(1) başlangıç tarihini, resmî talebin MEA'ya ulaşmasını ve 60 günlük salıverme koşulunu inceleyin; kefalet istemini ayrı değerlendirin.
Hâkim incelemesi sürüyorsa: II. veya III. Bölümü, yetkili hâkimi, antlaşmayı ve bildirimi belirleyin; kimlik, iadeye elverişlilik, siyasi amaç, delil bağlantısı ve doğrulamaya odaklı belgeleri zamanında sunun.
Cezaevine gönderme kararı çıktıysa: imzalı karar örneğini derhal alın; 31(1)(e) kapsamındaki 15 günlük teslim yasağını hesaplayın ve yetkili High Court'tan açık ara tedbir isteyin.
MEA son karar aşamasındaysa: 29. ve 31. maddelere ilişkin delilli başvuruyu yapın, teslim alındı kaydını saklayın ve 8. maddeye göre düzenlenebilecek teslim emrini izleyin.
Cezaevine gönderme üzerinden iki ay geçtiyse: 24. madde kapsamındaki başvuruyu ve Hükümete makul bildirim şartını değerlendirin; kendiliğinden tahliye olacağını varsaymayın.

Varsayımsal örnek: Gürcistan vatandaşı bir kişi, yabancı ülkenin acil iade istemi üzerine Delhi'deki Indira Gandhi Uluslararası Havalimanında geçici olarak yakalanır. Avukat, resmî iade talebinin 34B(1) kapsamındaki yakalamadan sonraki 60 gün içinde alınmadığını belgeler. 34B(2) maddesi bu geçici tutulmadan salıverilmeyi destekleyebilir. Ancak yabancı devlet daha sonra usule uygun yeni başvuru yaparsa, Verhoeven yaklaşımı önceki tahliyeyi kalıcı bir dokunulmazlık olarak görmeye izin vermez. Yeni işlemlerde antlaşma, deliller ve kanuni teslim engelleri tekrar ve bağımsız olarak incelenmelidir.

Suçluların iadesi ile göç hukukuna dayalı sınır dışı etme aynı işlem değildir; belge, makam ve başvuru yolu farklılaşabilir. Sığınma talebi veya BMMYK belgesi varsa bu durum gecikmeden uzman avukata bildirilmelidir. Ancak Hindistan 1951 Mülteci Sözleşmesi'ne ve 1967 Protokolü'ne taraf değildir; uluslararası koruma girişimi veya INTERPOL veri düzeltme talebi Hindistan'daki yakalama ve teslim kararlarını otomatik olarak askıya almaz. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 39. Kuralı da Hindistan'a doğrudan uygulanan bir durdurma emri değildir. Genel işleyiş için Hindistan'dan iade usulü rehberine, veri kontrolü için INTERPOL kırmızı bülten rehberine bakılabilir.

Çalışma ekibi, yetkilendirilmiş Hindistan avukatıyla sınır ötesi savunmanın koordinasyonuna yardımcı olabilir. Duruşma yerini, eldeki kararları ve acil tarihleri iletmek için gizli dava değerlendirme başvurusu kullanılabilir.

Ek sorular

INTERPOL kırmızı bülteni kendi başına iade emri midir?

Hayır. Hindistan'da doğrudan bir teslim emri sayılmaz. Yakalama yetkisinin Hint hukukundaki dayanağı ve ilgili mahkeme işlemleri ayrıca araştırılmalıdır.

60 gün sonra tahliye edilmek yabancı dosyayı bitirir mi?

Hayır. 34B(2) maddesi, resmî talep zamanında gelmeyen belirli geçici yakalamayla ilgilidir; sonraki hukuka uygun başvuru yeni işlem doğurabilir.

İki aylık süre dolunca aile başvuru yapabilir mi?

24. madde kişinin kendisinin veya onun adına hareket eden birinin başvurusuna izin verir; Merkezi Hükümete makul bildirim yapılmalı ve High Court tutmanın sürmesi için yeterli neden bulunup bulunmadığına karar vermelidir.