INTERPOL Green Notice: rechtsgevolg en mogelijkheden om de gegevens aan te vechten

Een INTERPOL Green Notice is een politiewaarschuwing over de criminele activiteiten van een persoon die als een mogelijke bedreiging voor de openbare veiligheid wordt beschouwd. Op zichzelf is zij geen internationaal arrestatiebevel en evenmin een uniforme instructie die ieder land verplicht dezelfde maatregel te nemen. Volgens artikel 89 van INTERPOL’s Rules on the Processing of Data (RPD) nemen ontvangende autoriteiten passende maatregelen overeenkomstig hun eigen nationale recht. Het directe praktische risico is dus de verspreiding van de waarschuwing via INTERPOL-kanalen en het mogelijke gebruik daarvan door bevoegde nationale autoriteiten; het precieze nationale gevolg hangt af van het betrokken land. ^[1]

Zijn de gegevens onjuist, verouderd, onevenredig of anderszins niet in overeenstemming met de regels, dan is binnen INTERPOL de centrale route een verzoek aan de Commission for the Control of INTERPOL’s Files (CCF) om toegang, correctie of verwijdering. Daarnaast kan een afzonderlijk nationaal rechtsmiddel nodig zijn wanneer een nationale autoriteit al een eigen beslissing op basis van de Notice heeft genomen. ^[2]

Wat een Green Notice juridisch doet

Het uitgangspunt is artikel 89 RPD. Een Green Notice mag alleen worden gepubliceerd als vier voorwaarden zijn vervuld: de persoon wordt beschouwd als een mogelijke bedreiging voor de openbare veiligheid; die conclusie volgt uit een beoordeling door een nationale rechtshandhavingsautoriteit of een internationale entiteit; de beoordeling is gebaseerd op eerdere strafrechtelijke veroordelingen of andere redelijke gronden; en er zijn voldoende gegevens over de bedreiging verstrekt om de waarschuwing relevant te maken. De Notice moet bovendien voldoende identificatiegegevens bevatten. ^[1]

Een bezwaar moet daarom niet alleen luiden dat iemand “niet in INTERPOL wil staan”. Het moet toetsen of de Green Notice nog steeds voldoet aan haar eigen publicatievoorwaarden en aan de algemene regels voor gegevensverwerking. De RPD vereisen ook een uitdrukkelijk en rechtmatig doel, rechtmatigheid met inachtneming van het recht dat op de bron van toepassing is, en gegevens die juist, relevant, niet bovenmatig en actueel zijn. ^[1]

Het INTERPOL General Secretariat controleert Notice-verzoeken vóór publicatie, maar daarmee eindigt de toetsing niet. De bron blijft verantwoordelijk voor de kwaliteit en rechtmatigheid van de gegevens. Een Notice moet worden ingetrokken of geannuleerd wanneer het doel is bereikt, de bron haar niet langer wenst te handhaven of niet langer aan de toepasselijke voorwaarden wordt voldaan. ^[1]

Wat een Green Notice niet beslist

Een Green Notice schept niet één universeel rechtsgevolg in alle INTERPOL-landen. Artikel 89(4) bepaalt uitdrukkelijk dat ontvangende National Central Bureaus (NCB’s) en nationale entiteiten passende maatregelen nemen in overeenstemming met hun nationale recht. Ook de INTERPOL-Constitutie plaatst de politiële samenwerking binnen de grenzen van de wetten van de verschillende landen. ^{[1] [3]}

Daarom mag niet worden aangenomen dat een Green Notice automatisch leidt tot arrestatie, weigering van toegang, uitzetting, verlies van een vergunning, sluiting van een bankrekening of enig ander specifiek nationaal gevolg. Een nationale autoriteit kan bevoegdheden hebben waardoor de waarschuwing operationeel belangrijk wordt, maar de rechtmatigheid van een concrete nationale maatregel moet worden beoordeeld naar het recht dat die autoriteit beheerst. Een CCF-verzoek ziet op de verwerking van INTERPOL-gegevens en vervangt geen beroep of rechterlijke toetsing van een afzonderlijke nationale beslissing. ^[4]

Toetsingsmatrix voor een Green Notice

Een sterke betwisting benoemt doorgaans de precieze tekortkoming en koppelt die aan bewijs. De volgende matrix is specifiek voor Green Notices en de criteria die in gepubliceerde CCF-beslissingen zijn toegepast.

Te toetsen punt	Wat moet zijn onderbouwd	Bewijs dat wezenlijk kan helpen	Mogelijk verzoek
Bedreiging voor de openbare veiligheid en doel	Er moet een gemotiveerde grond zijn om de persoon als een mogelijke actuele bedreiging te beschouwen en voldoende informatie om de waarschuwing relevant te houden.	Volledige strafrechtelijke voorgeschiedenis en uitkomst; tijdsverloop; bewijs van rehabilitatie of later gedrag; toelichting van de bron op het actuele risico; stukken die de feitelijke basis van de risicobeoordeling weerleggen.	Verwijdering als doel/drempel van artikel 89 niet langer is onderbouwd; correctie als de beschrijving van het risico wezenlijk onjuist is.
Juistheid en identiteit	Feiten en identificatiegegevens moeten juist en actueel zijn.	Paspoorten en burgerlijke-staatstukken; vonnissen; gecertificeerde processtukken; documenten die datum, nationaliteit, uitkomst, straf of andere feiten corrigeren; bewijs van onjuiste toeschrijving van gegevens uit een derde land.	Correctie van specifieke gegevens of verwijdering wanneer de fout de rechtmatige grondslag aantast.
Relevantie en evenredigheid	Gegevens moeten relevant blijven en mogen niet bovenmatig zijn ten opzichte van het doel.	Chronologie van feiten, straf en periode daarna; gewijzigde omstandigheden; vergelijking tussen de Notice en wat werkelijk nodig is om het gestelde risico te beschrijven.	Correctie/beperking of verwijdering, afhankelijk van de vraag of de tekortkoming herstelbaar is.
Rechtmatigheid volgens het recht van de bron	De verwerking moet geoorloofd zijn met inachtneming van het recht dat op de bron van toepassing is.	Definitieve nationale uitspraken; beslissingen die registraties opheffen of wissen; officiële bevestiging dat de bron niet bevoegd is de gegevens te bewaren/delen; relevante nationale regels voor de bronautoriteit.	Verwijdering als bevoegdheid voor bewaring of verwerking binnen INTERPOL niet kan worden aangetoond.
Voortdurende noodzaak en actualiteit	Bewaring en handhaving van de Notice moeten verbonden blijven aan een bestaand doel en aan nog steeds vervulde voorwaarden.	Bewijs dat de bron het onderliggende dossier heeft gesloten, gecorrigeerd of ingetrokken; latere vrijspraak of vernietiging; officieel bewijs dat de risicobasis wezenlijk is veranderd.	Intrekking/verwijdering of correctie van verouderde gegevens.
Constitutionele en gegevensbeschermingsgrenzen	De verwerking moet de INTERPOL-Constitutie en fundamentele rechten respecteren; artikel 3 verbiedt activiteiten van politieke, militaire, religieuze of raciale aard.	Alleen zaakspecifiek materiaal dat aantoont waarom die grens werkelijk speelt: processtukken, betrouwbare openbare bronnen, officiële beslissingen of documenten die de verwerking aan het gestelde verboden karakter koppelen.	Verwijdering of andere corrigerende maatregel indien de verwerking strijdig is met INTERPOL-regels.

Deze matrix betekent niet dat ieder argument moet worden aangevoerd. Een gerichte, met primaire documenten onderbouwde aanvraag is doorgaans sterker dan een lange lijst abstracte bezwaren. Alleen stellen dat “de feiten oud zijn” volstaat niet; ook moet worden aangetoond waarom de gestelde actuele bedreiging en het voortgezette doel niet langer standhouden.

Wat gepubliceerde CCF-beslissingen laten zien

Ouderdom van de feiten is relevant, maar niet vanzelf beslissend. In een gepubliceerd uittreksel uit 2023 voerde de verzoeker aan dat hij zijn straf had uitgezeten en dat de feiten zestien jaar oud waren. De CCF achtte de Green Notice toch conform nadat het NCB van de bron concrete uitleg had gegeven over een voortgezette bedreiging voor de openbare veiligheid en de relevantie van de waarschuwing. Voor de bewijsstrategie betekent dit dat een aanval op het voortgezette doel de actuele risicobeoordeling van de bron moet beantwoorden en niet alleen op tijdsverloop kan steunen. ^[5]

Bevoegdheid volgens het nationale recht van de bron kan zelfstandig belangrijk zijn. In een CCF-uittreksel uit 2025 werden doel en evenredigheid voldoende geacht, maar het bron-NCB had niet uitdrukkelijk bevestigd dat verdere bewaring volgens zijn nationale recht was toegestaan. De CCF maakte conformiteit afhankelijk van die bevestiging en bepaalde dat de gegevens bij het uitblijven daarvan binnen één maand als niet-conform moesten worden beschouwd en verwijderd. ^[6]

Concrete fouten kunnen de analyse wijzigen, maar correctie kan ze ook herstellen. In een revisiebeslissing uit 2017 over een Green Notice waren nieuwe stellingen over feitelijke onjuistheden en onvoldoende gecontroleerde informatie uit derde landen materieel genoeg om de revisiedrempel te halen. Het bron-NCB erkende en corrigeerde daarna meerdere fouten, controleerde veroordelingsgegevens bij een ander NCB en actualiseerde de Notice. Op basis van het gecorrigeerde dossier achtte de CCF de gegevens uiteindelijk conform. ^[7]

Samen leveren deze beslissingen een praktische strategie op: identificeer een gebrek dat artikel 89 of de algemene RPD-beginselen werkelijk raakt, bewijs het met documenten en leg uit waarom correctie voldoende is of waarom verwijdering noodzakelijk is.

Welke route past bij de situatie?

Situatie	Primaire route	Wat deze route kan bereiken
U vermoedt dat INTERPOL gegevens verwerkt, maar weet niet welke.	CCF-verzoek om toegang.	Vragen of persoonsgegevens over u in het INTERPOL Information System worden verwerkt en toegang verzoeken, onder voorbehoud van vertrouwelijkheidsregels. De meeste Notices zijn alleen voor politiegebruik; het ontbreken van een openbare webvermelding bewijst daarom niet dat er geen gegevens zijn. ^[8]
U kent Green Notice-gegevens en stelt dat die onjuist, verouderd, bovenmatig, onrechtmatig of anderszins niet-conform zijn.	CCF-verzoek om correctie/verwijdering.	De Requests Chamber kan de verwerking aan INTERPOL’s regels toetsen en passende corrigerende maatregelen voor IIS-gegevens gelasten. ^[4]
De bronautoriteit kan het onderliggende nationale gegeven zelf corrigeren of intrekken.	Parallelle route bij bron/nationale autoriteit, voor zover nationaal recht die biedt.	Een correctie, intrekking, definitieve uitspraak of officiële toelichting van de bron kan belangrijk bewijs voor het INTERPOL-dossier worden. De RPD verplichten de bron gegevenskwaliteit te bewaken en zo nodig te corrigeren of verwijderen.
Een nationale autoriteit heeft al een afzonderlijke grens-, immigratie-, politie-, vergunning- of andere beslissing genomen.	Nationaal rechtsmiddel plus waar nodig CCF-procedure.	De nationale beslissing volgens het toepasselijke nationale recht bestrijden en gebrekkige INTERPOL-gegevens afzonderlijk aanpakken. De wettelijke CCF-remedies zijn beperkt tot INTERPOL’s verantwoordelijkheden en IIS-gegevens.
De CCF heeft al beslist, maar daarna is een werkelijk nieuw en materieel feit ontdekt.	Revisieverzoek.	Revisie is beperkt tot nieuw ontdekte feiten die tot een andere uitkomst hadden kunnen leiden en moet binnen zes maanden na ontdekking worden aangevraagd. ^[9]

Huidige CCF-procedure en termijnen

Sinds 26 maart 2026 om 10:00 CET moeten verzoeken om toegang, correctie/verwijdering en revisie via het beveiligde onlineportaal van de CCF worden ingediend. Rule 25(2) staat een andere indieningswijze alleen toe in uitzonderlijke gevallen waarin indiening via het portaal niet mogelijk is en de Commissie een alternatief middel toestaat. Een verzoek moet aan Rule 30 voldoen, waaronder vereisten over identiteit/vertegenwoordiging, het doel van het verzoek en ondersteunende documenten. De werktalen van de CCF zijn Arabisch, Engels, Frans en Spaans; bij bewijsstukken in een andere taal moeten de vertaaleisen vóór indiening worden gecontroleerd. ^[10]

De termijnen lopen vanaf de ontvankelijkverklaring. Volgens artikel 40 van het CCF-Statute beslist de Requests Chamber in beginsel binnen vier maanden op een verzoek om toegang en binnen negen maanden op een verzoek om correctie/verwijdering; een redelijke verlenging is mogelijk en moet worden meegedeeld. Het General Secretariat voert de beslissing vervolgens uit volgens artikel 41. Worden gegevens door een CCF-beslissing gecorrigeerd of verwijderd, dan moet INTERPOL de leden die de gegevens ontvingen — behalve de bron — onverwijld over de correctie of verwijdering informeren. ^[4]

Dit zijn institutionele termijnen en geen garantie dat ieder nationaal gevolg op dezelfde datum verdwijnt. Heeft een lidstaat een afzonderlijke nationale beslissing genomen of informatie in een nationaal proces opgenomen, dan kan een aparte bevestiging en zo nodig een nationaal rechtsmiddel nodig zijn.

Bewijspakket vóór indiening

Identiteit en vertegenwoordiging: documenten die de huidige CCF-regels vereisen en een duidelijke volmacht wanneer een vertegenwoordiger indient.
Gedateerde chronologie: gestelde feiten, procedures, uitspraken, straf, latere beslissingen, latere incidenten waarop de bron zich beroept en de datum waarop een nieuw feit is ontdekt.
Primaire processtukken: vonnissen, sepot/vrijspraak, rehabilitatie of verwijdering van registraties, officiële strafregisterstukken en correspondentie van de bronautoriteit.
Foutenoverzicht: ieder betwist feit of identificatiegegeven, wat volgens de INTERPOL-data zou zijn geregistreerd, de juiste informatie en het primaire document dat dit bewijst.
Bewijs over voortgezet doel: materiaal dat rechtstreeks ziet op de vraag waarom iemand wel of niet een actuele mogelijke bedreiging voor de openbare veiligheid vormt, niet alleen op de ouderdom van de zaak.
Recht van de bron waar relevant: regel of officiële beslissing waaruit blijkt of de bronautoriteit gegevens mag bewaren en doorgeven.
Nationale gevolgdocumenten: als een nationale autoriteit heeft gehandeld, haar schriftelijke beslissing en motivering apart bewaren zodat een nationale beroepstermijn niet wordt gemist.

De CCF-procedure berust hoofdzakelijk op schriftelijke standpunten en documenten; mondelinge ontmoetingen met aanvragers of hun vertegenwoordigers zijn uitzonderlijk. Een bruikbaar verzoek koppelt daarom iedere gevraagde maatregel aan een bewijsbaar gebrek, in plaats van relevantie te vervangen door een grote hoeveelheid stukken. ^[2]

Praktische volgorde

Scheid de INTERPOL-kwestie van een nationale beslissing. Bepaal of het directe probleem de aanwezigheid/inhoud van Green Notice-gegevens, een nationale maatregel of beide is.
Is het INTERPOL-dossier onzeker, begin met toegang. Het ontbreken op de openbare website bewijst niet dat een Notice voor politiegebruik niet bestaat.
Leg de zaak langs de toetsingsmatrix. Focus op artikel 89 (bedreiging/doel), juistheid/actualiteit, relevantie/evenredigheid, bevoegdheid volgens het recht van de bron en werkelijk toepasselijke constitutionele grenzen.
Bouw eerst het documentenbestand op. Een definitieve uitspraak, gecorrigeerd strafregister of officieel document van de bron weegt meestal zwaarder dan onbewezen stellingen.
Kies bewust tussen correctie en verwijdering. Kan een afgebakende fout worden hersteld zonder de grondslag van artikel 89 weg te nemen, dan kan correctie realistisch zijn. Valt door het gebrek doel of drempel weg, leg dan uit waarom verwijdering nodig is.
Bewaar afzonderlijke nationale termijnen. Ga er niet van uit dat een CCF-procedure een immigratie-, strafprocesrechtelijke of bestuursrechtelijke termijn opschort; controleer het toepasselijke nationale recht en bewaak de nationale termijn afzonderlijk.
Gebruik revisie alleen voor werkelijk nieuwe materiële feiten. Leg de ontdekkingsdatum vast, want het Statute geeft zes maanden vanaf ontdekking.