Jak zablokować ekstradycję z Armenii: podstawy odmowy, środki zaskarżenia i terminy

Ekstradycji z Armenii można zapobiec, jeśli zostanie wykazana ustawowa lub wynikająca z właściwego traktatu podstawa odmowy albo sąd uchyli zgodę na wydanie; wynik zależy od materiału sprawy. Zgodnie z obowiązującą ustawą HO-464-N o pomocy prawnej w postępowaniach karnych Prokurator Generalny rozstrzyga wnioski dotyczące zagranicznych postępowań przygotowawczych, a minister sprawiedliwości — spraw znajdujących się przed sądem zagranicznym lub zakończonych wyrokiem. W sprawach podlegających HO-464-N zgodę należy zaskarżyć do sądu pierwszej instancji właściwości ogólnej w miejscu siedziby organu, który wydał decyzję, w ciągu 10 dni od jej otrzymania; kolejne terminy apelacji i kasacji wynoszą po 5 dni od otrzymania poprzedniego orzeczenia. Zaskarżenie legalności zatrzymania i aresztu ekstradycyjnego podlega odrębnym trybom i terminom. Art. 95 zachowuje odpowiednie rozdziały kodeksu postępowania karnego z 1998 r. dla wcześniejszych stosunków pomocy prawnej, dlatego najpierw trzeba ustalić właściwy reżim.

Ustal decyzję i właściwą ustawę

Obecne ramy prawne wyznacza ustawa HO-464-N o pomocy prawnej w postępowaniach karnych (tytuł ormiański: «Քրեական վարույթներով իրավական օգնության մասին»), przyjęta 15 listopada 2024 r. i obowiązująca od 12 grudnia 2024 r.; wykorzystany tu tekst skonsolidowany obowiązuje od 1 września 2026 r. Artykuły 28–49 regulują ekstradycję i kontrolę sądową. Zgodnie z art. 95 stosunki współpracy powstałe przed wejściem ustawy w życie nadal podlegają odpowiednim rozdziałom kodeksu postępowania karnego z 1998 r. Najpierw ustal datę powstania stosunku współpracy; dawne odwołania do art. 479 lub 488 nie muszą dotyczyć nowej sprawy.

Na podstawie art. 32 ust. 1 Prokurator Generalny decyduje, gdy zagraniczne postępowanie jest na etapie przygotowawczym; Minister Sprawiedliwości decyduje, gdy sprawa jest przed sądem zagranicznym lub istnieje wyrok, z zastrzeżeniem właściwego traktatu. Organ musi doręczyć decyzję i pouczyć o środkach zaskarżenia (art. 32 ust. 2). Sądy kontrolują tę decyzję na podstawie art. 34, a areszt osobno na podstawie art. 42–48. Ogólną procedurę opisuje strona Ekstradycja z Armenii.

Armenia nie uczestniczy w unijnym systemie europejskiego nakazu aresztowania. W odniesieniu do państwa-strony Europejskiej konwencji o ekstradycji z 1957 r. (ETS 024) trzeba sprawdzić konwencję, właściwe protokoły, zastrzeżenia Armenii i status traktatowy państwa wzywającego. Armenia jest związana konwencją od 25 kwietnia 2002 r., a dwoma pierwszymi protokołami od 17 marca 2004 r.; podpisała, lecz nie ratyfikowała Czwartego Protokołu Dodatkowego (CETS 212). W braku traktatu art. 61 pozwala na wydanie na zasadzie wzajemności wyłącznie na podstawie uzgodnienia osiągniętego kanałami dyplomatycznymi i uprzednio uzgodnionego na piśmie za pośrednictwem armeńskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Handlu Międzynarodowego między państwem wzywającym a właściwym organem z art. 32. Zgodnie z art. 62 wydania należy odmówić, jeżeli zachodzi którakolwiek podstawa z art. 33, niezależnie od gwarancji z art. 37. Sprawdź, czy takie konkretne uzgodnienie istnieje; wzajemność nie działa automatycznie.

Jakie podstawy odmowy przewiduje prawo Armenii?

Zgodnie z art. 33 ust. 2 wniosek należy oddalić, gdy występuje wskazana podstawa, chyba że ratyfikowany traktat stanowi inaczej. Trzeba wykazać fakty spełniające ustawowe przesłanki. Art. 28 oraz art. 55 Konstytucji chronią obywateli Armenii i zakazują ekstradycji przy realnym ryzyku kary śmierci, tortur albo nieludzkiego lub poniżającego traktowania. Zastrzeżenia traktatowe mogą dodać kolejne podstawy; należy sprawdzić treść właściwego traktatu.

Podstawa	Przepis i skutek	Potrzebne dowody
Dyskryminacyjne lub polityczne prześladowanie	Art. 33 ust. 2 pkt 1: uzasadnione podstawy, by sądzić, że wniosek służy ściganiu lub ukaraniu z powodu rasy, religii, narodowości, grupy społecznej lub poglądów politycznych.	Datowane groźby i wypowiedzi, historia sprawy, porównywalne sprawy, niezależne raporty i uwierzytelnione dokumenty.
Ryzyko tortur lub złego traktowania	Art. 33 ust. 2 pkt 2 i Konstytucja, art. 55 ust. 1: ryzyko musi być realne i indywidualne; ogólna krytyka więzień może nie wystarczyć.	Dokumentacja medyczna i więzienna, konkretna placówka, aktualne wiarygodne informacje, groźby i proponowane gwarancje.
Obywatelstwo Armenii	Art. 28 i art. 33 ust. 2 pkt 3; art. 55 ust. 2 Konstytucji dopuszcza wyjątki tylko przewidziane w ratyfikowanych traktatach. Deklaracja Armenii na podstawie art. 6 ETS 024 wyłącza ekstradycję jej obywateli.	Zaświadczenie o obywatelstwie, paszporty, decyzje dotyczące obywatelstwa oraz dowody jego nabycia lub utraty; udokumentuj podwójne obywatelstwo.
Przedawnienie lub inna przeszkoda prawna	Art. 33 ust. 2 pkt 4: prawo Armenii uniemożliwia ściganie lub wykonanie kary z powodu przedawnienia albo innej przeszkody prawnej.	Data czynu, kwalifikacja, data wyroku, wykonalność i obliczenie terminu.
Sprawa rozstrzygnięta już w Armenii	Art. 33 ust. 2 pkt 5: orzeczenie armeńskie albo decyzja o umorzeniu, odmowie wszczęcia lub zakończeniu ścigania za ten sam czyn.	Uwierzytelnione orzeczenia i porównanie czynów, a nie tylko nazw przestępstw.
Kara śmierci bez wystarczającej gwarancji	Art. 33 ust. 2 pkt 6 i art. 37 ust. 1 pkt 4: odmowa, gdy państwo wzywające nie zagwarantuje, że kara śmierci nie zostanie orzeczona ani wykonana.	Zagraniczne prawo karne, zarzut, pisemna gwarancja i dowody jej wiarygodności.
Sąd nadzwyczajny	Art. 33 ust. 2 pkt 7; Armenia złożyła także zastrzeżenie do art. 1 ETS 024.	Przepisy ustanawiające sąd, jego właściwość i przydzielenie mu sprawy.
Próg kary lub wyrok zaoczny	Art. 33 ust. 2 pkt 8: kara pozbawienia wolności krótsza niż sześć miesięcy albo wniosek dotyczący czynu zagrożonego karą poniżej roku według jednego z dwóch kodeksów karnych. Art. 33 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 37 ust. 1 pkt 6 i art. 38 wymaga zabezpieczeń przy wyrokach zaocznych.	Oba kodeksy karne, uwierzytelniony wyrok, dowód zawiadomienia i rzeczywiste prawo do ponownego procesu lub kontroli.
Bezpieczeństwo, żywotne interesy lub inna podstawa traktatowa	Art. 33 ust. 2 pkt 10–11: bezpieczeństwo, porządek publiczny, żywotne interesy Armenii lub inne podstawy traktatowe; nie jest to ogólny wyjątek z powodu osobistych trudności.	Konkretne dokumenty urzędowe oraz treść właściwego traktatu, zastrzeżenia lub deklaracji.

Na podstawie zastrzeżenia do art. 1 ETS 024 Armenia może również odmówić wydania, gdy wiek lub zdrowie zagraża życiu lub zdrowiu albo gdy przyznano w Armenii azyl polityczny. Zgodnie z deklaracją do art. 16 w sprawie objętej konwencją tymczasowe zatrzymanie musi zakończyć się, jeżeli wniosek i dokumenty z art. 12 nie wpłyną w ciągu miesiąca od zatrzymania. Ten termin traktatowy różni się od ogólnego ustawowego limitu do 40 dni albo innego okresu z traktatu.

Ścieżka 10–5–5 dni do zaskarżenia decyzji ekstradycyjnej

Ta tabela dotyczy wyłącznie stosunków pomocy prawnej regulowanych ustawą HO-464-N. Zgodnie z art. 95 stosunki powstałe przed 12 grudnia 2024 r. nadal podlegają odpowiednim rozdziałom kodeksu postępowania karnego z 1998 r.; nie stosuj terminów 10–5–5 do takiej sprawy bez sprawdzenia tego kodeksu i daty powstania stosunku pomocy prawnej.

W sprawach podlegających HO-464-N art. 34 reguluje kontrolę zgody lub odmowy ekstradycji. Pierwsze zażalenie składa się do sądu pierwszej instancji właściwości ogólnej w miejscu siedziby organu, który wydał decyzję (Հայաստանի Հանրապետության առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան), a nie bezpośrednio do sądu apelacyjnego (Վերաքննիչ քրեական դատարան), jak przewidywał poprzedni kodeks. Ponieważ Prokuratura Generalna i Ministerstwo Sprawiedliwości mają siedzibę w Erywaniu, właściwy sąd dla tej skargi znajduje się w Erywaniu; potwierdź w sekretariacie aktualną siedzibę sądu i biuro podawcze. Zachowaj dowód odbioru decyzji i pouczenie o środkach zaskarżenia.

Środek	Sąd	Termin wniesienia i rozpoznania
Kontrola zgody lub odmowy	Sąd pierwszej instancji w miejscu organu; art. 34 ust. 2.	Wniesienie w ciągu 10 dni od otrzymania; decyzja w ciągu pięciu dni od wpływu zażalenia (art. 34 ust. 3).
Apelacja od decyzji pierwszej instancji	Sąd apelacyjny karny; art. 34 ust. 2.	Wniesienie w ciągu 5 dni od otrzymania; rozpoznanie w ciągu pięciu dni od wpływu.
Kasacja	Sąd Kasacyjny (ՀՀ վճռաբեկ դատարան); art. 34 ust. 2.	Wniesienie w ciągu 5 dni od otrzymania orzeczenia apelacyjnego; decyzja w ciągu pięciu dni od wniesienia.
Odrębne zaskarżenie zatrzymania	Sąd pierwszej instancji w miejscu zatrzymania; art. 42 i 48.	W ciągu 15 dni od faktycznego pozbawienia wolności; natychmiastowe rozpoznanie przy oczywistym zagrożeniu życia lub zarzucie tortur.
Apelacja od postanowienia o areszcie	Sąd apelacyjny karny, następnie Sąd Kasacyjny; art. 48.	Apelacja w ciągu 5 dni od otrzymania; kasacja w ciągu 15 dni od otrzymania orzeczenia apelacyjnego. Nie myl tego z pięciodniowym terminem z art. 34.

Po pisemnym zawiadomieniu o zażaleniu organ musi przekazać sądowi dokumenty uzasadniające decyzję w ciągu trzech dni (art. 34 ust. 4). Rozprawy w pierwszej instancji i apelacji są ustne i niejawne; zażądaj udziału i złóż przetłumaczone dowody. Kasacja może być rozpoznana pisemnie lub ustnie. Sądy nie rozstrzygają o winie ani nie prowadzą ponownie zagranicznego procesu; badają zgodność z prawem Armenii i traktatami. Mogą oddalić zażalenie albo uchylić decyzję; uchylenie nie oznacza niewinności ani automatycznego zakończenia zagranicznego postępowania.

Zaskarżenie aresztu to odrębna, czasem pilna droga

Poniższe terminy z art. 42 i 48 również dotyczą tylko stosunków podlegających HO-464-N. W przypadku wcześniejszego stosunku, który na mocy art. 95 nadal podlega dawnemu kodeksowi, droga zaskarżenia i terminy mogą być inne; przed obliczeniem terminów 15, 5 i 15 dni należy ustalić właściwe prawo.

Art. 39 ust. 3 ogranicza zatrzymanie w celu ustalenia tożsamości, gdy brak zagranicznego środka pozbawienia wolności, do sześciu godzin. Gdy istnieje zagraniczny nakaz aresztowania, stosuje się art. 40 i 42. Art. 42 ust. 1 pozwala zaskarżyć legalność zatrzymania do sądu w miejscu zatrzymania w ciągu 15 dni od faktycznego pozbawienia wolności. Oczywiste zagrożenie życia lub zarzut tortur wymaga natychmiastowej kontroli; bez wniosku o areszt posiedzenie odbywa się od pięciu do dziesięciu dni po otrzymaniu zażalenia. Odwołanie z art. 34 nie zastępuje tego środka.

Art. 43 ust. 1 pozwala na tymczasowe zatrzymanie do 40 dni w oczekiwaniu na formalny wniosek, chyba że traktat przewiduje inny okres. Art. 44 ust. 7 przewiduje początkowo dwa miesiące aresztu ekstradycyjnego. Art. 45 ust. 3 dopuszcza przedłużenia do dwóch miesięcy każde, ogranicza areszt ekstradycyjny do 10 miesięcy, a całkowite pozbawienie wolności zasadniczo do 11 miesięcy i 10 dni. Wyjątki, kilku wzywających i tryb z art. 46 wpływają na obliczenia; art. 46 pozwala na kolejny miesiąc w celu faktycznego przekazania. Zażądaj pisemnej chronologii aresztu i każdego postanowienia o przedłużeniu. Jeżeli zachodzi obowiązkowa podstawa odmowy, art. 44 ust. 5 wymaga oddalenia wniosku o areszt ekstradycyjny.

Art. 48 daje pięć dni od otrzymania na apelację od decyzji o areszcie i 15 dni od otrzymania orzeczenia apelacyjnego na kasację. Sąd apelacyjny rozstrzyga w ciągu pięciu dni od otrzymania akt; Sąd Kasacyjny w ciągu 15 dni od otrzymania materiałów. Azyl lub postępowanie dotyczące praw człowieka nie uchyla automatycznie aresztu. Osobno sprawdź, czy wniosek zagraniczny wpłynął z opóźnieniem, upłynął limit aresztu albo brak samodzielnej podstawy prawnej zatrzymania.

Azyl, zdrowie i gwarancje dyplomatyczne

Wnioski o azyl i status uchodźcy rozpatruje Służba Migracji i Obywatelstwa (Միգրացիայի և քաղաքացիության ծառայություն). Opisz obawy przed prześladowaniem lub złym traktowaniem i dołącz dowody. Azyl i ekstradycja to odrębne postępowania: UNHCR wskazuje, że odmowę azylu można zaskarżyć, a wnioskodawca zachowuje status osoby ubiegającej się o azyl w trakcie odwołania. Nie zakładaj, że sam wniosek automatycznie wstrzymuje wszystkie kroki ekstradycyjne; powiadom oba organy i wystąp o wyraźną ochronę przed wydaleniem. Art. 41 ust. 5 chroni także zatrzymanych azylantów przed wizytami przedstawicieli państwa pochodzenia bez ich zgody.

Przy zarzucie medycznym przedstaw aktualną dokumentację, opinię specjalisty o zdolności do podróży w obecnym stanie, przewidywaną trasę i czas podróży, potrzebę opieki medycznej, dostępność leczenia w państwie wzywającym oraz ryzyko przerwania leków lub terapii. Prawnie istotne jest indywidualne ryzyko traktowania zakazanego przez art. 55 Konstytucji oraz właściwe podstawy odmowy i normy traktatowe, a nie sama diagnoza. Zażądaj, by właściwy organ i sąd rozpoznający skargę ocenili konkretne ryzyko transportu oraz to, czy gwarancje są szczegółowe, wiarygodne i wykonalne.

W późniejszej sprawie Sądu Kasacyjnego nr 21/32-559-23 (orzeczenie z 7 lutego 2025 r., opublikowane 13 maja 2025 r.) utrzymano zgodę na podstawie dowodów obywatelstwa i przedstawionych gwarancji. Na mocy art. 95 stosowano dawny kodeks, ponieważ wniosek wpłynął przed 12 grudnia 2024 r. Wynik zależał od materiału tej sprawy; orzeczenie nie ustanawia ogólnej zasady, że gwarancje zawsze wystarczają ani że każdy wniosek Rosji należy uwzględnić. Decydują traktat, konkretna gwarancja i dowody indywidualne.

Art. 37 pozwala żądać gwarancji dotyczących zasady specjalności, przekazania do państwa trzeciego, kary śmierci, złego traktowania oraz ponownego procesu lub kontroli po wyroku zaocznym. Sprawdź ich precyzję, organ wystawiający i wykonalność; nie znoszą ochrony z art. 55, jeśli istnieje realne ryzyko. Art. 38 wymaga zabezpieczeń dotyczących zawiadomienia i obrony przy wyrokach zaocznych, z zastrzeżeniem traktatów. Uzyskaj wyrok zagraniczny, dowód doręczenia i przepisy o ponownym procesie.

Co zrobić, gdy sądy Armenii oddalą skargę?

Terminowo korzystaj ze środków z art. 34. Po wyczerpaniu drogi sądowej osoba może na podstawie art. 169 Konstytucji i art. 69 ustawy konstytucyjnej o Sądzie Konstytucyjnym zakwestionować przepis normatywny zastosowany w prawomocnym orzeczeniu, który rzekomo narusza prawo podstawowe. Termin wynosi sześć miesięcy od wejścia w życie prawomocnego orzeczenia. Nie jest to ponowna apelacja co do faktów i nie wstrzymuje automatycznie wydania.

Środek tymczasowy z Reguły 39 EKPC można wnioskować przeciwko Armenii w wyjątkowych sytuacjach bezpośredniego ryzyka nieodwracalnej szkody. Pozwanym jest Armenia z powodu własnej decyzji o przekazaniu; nie należy przedstawiać tej drogi jako stosowania EKPC do działań Rosji po jej wystąpieniu z Konwencji. Przed rozważeniem skargi do organu traktatowego ONZ lub wniosku o środki tymczasowe sprawdź w Zbiorze Traktatów ONZ, czy Armenia uznała właściwą procedurę skarg indywidualnych i czy skarga jest dopuszczalna; samo złożenie skargi nie wstrzymuje wydania. Podaj datę przekazania, orzeczenia i indywidualne dowody oraz wyjaśnij, dlaczego środki krajowe nie zapobiegną szkodzie. Przed przekazaniem chroni dopiero środek rzeczywiście wskazany przez ETPC; samo złożenie wniosku nie wystarcza. D.S. przeciwko Armenii, nr 82348/17 (15 lutego 2024 r.), stwierdziła naruszenie art. 5 ust. 4 z powodu opóźnionej kontroli aresztu ekstradycyjnego; nie unieważniła zagranicznego postępowania ani nie ustanowiła ogólnego zakazu ekstradycji. Odrębny wniosek do Komisji Kontroli Plików INTERPOL nie uchyla armeńskich orzeczeń i automatycznie nie wstrzymuje wydania. Zobacz poradnik dotyczący ETPC i środków dotyczących not INTERPOL.

Praktyczne drzewo decyzji dla rodziny i obrony

Nie doręczono jeszcze zgody: uzyskaj protokół zatrzymania, zagraniczny nakaz, podstawę traktatową oraz dokumenty tożsamości i obywatelstwa. W razie potrzeby zaskarż areszt na podstawie art. 42/48 i przekaż dowody odmowy organowi z art. 32.
Otrzymano zgodę na ekstradycję: zachowaj dowód odbioru i w ciągu dziesięciu dni złóż skargę z art. 34 do sądu właściwego dla organu decyzyjnego. Wnioskuj o udział i, gdy trzeba, pilną ochronę przed przekazaniem.
Przegrana w pierwszej instancji: niezwłocznie uzyskaj orzeczenie i wnieś apelację w ciągu pięciu dni od odbioru; po apelacji oblicz nowy pięciodniowy termin kasacji z art. 34. Nie myl go z 15 dniami na kasację w sprawie aresztu.
Areszt nielegalny lub nadmierny: wnieś odrębną skargę z art. 42 lub 48 i sprawdź datę rozpoczęcia, każde przedłużenie oraz wpływ dokumentów zagranicznych.
Bezpośrednie ryzyko nieodwracalnej szkody: natychmiast przedstaw dowody władzom i sądom Armenii i rozważ uzasadniony wniosek z Reguły 39. Azyl i skarga konstytucyjna mają odrębne warunki i nie wstrzymują automatycznie wydania.

Hipotetyczny przykład na lotnisku: Jeśli obywatel Gruzji zostanie zatrzymany na lotnisku Zvartnots po alercie INTERPOL, obrona powinna uzyskać armeńskie postanowienie o zatrzymaniu i zanotować dokładny czas faktycznego pozbawienia wolności. Zgodnie z art. 42 legalność zatrzymania zaskarża się w ciągu 15 dni do sądu pierwszej instancji właściwości ogólnej obejmującego miejsce zatrzymania; w przypadku Zvartnots właściwy jest sąd pierwszej instancji właściwości ogólnej marzu Armavir; w sekretariacie należy potwierdzić właściwą siedzibę sądu i biuro podawcze. Jeśli zachodzi przesłanka z art. 42 ust. 3 pkt 1 — widoczne zagrożenie życia lub zarzut tortur — należy żądać natychmiastowej kontroli. To odrębna droga od skargi z art. 34 na późniejszą zgodę na ekstradycję: jeśli stosuje się HO-464-N, skargę wnosi się w ciągu 10 dni od otrzymania decyzji do sądu w miejscu siedziby organu decyzyjnego. Motywację polityczną trzeba wykazać konkretnymi, osobistymi dowodami; czerwone powiadomienie nie jest samo w sobie nakazem ekstradycji.

Przykład: podwójne obywatelstwo, choroba i wyrok zaoczny. Jeśli minister sprawiedliwości zezwolił na wydanie, a dana osoba może być obywatelem Armenii, należy natychmiast uzyskać urzędowe dane o obywatelstwie. Art. 28 i art. 55 Konstytucji chronią obywateli Armenii przed wydaniem, chyba że ratyfikowany traktat przewiduje wyjątek. Przy zagranicznym wyroku zaocznym sprawdź art. 38 i właściwy traktat: skuteczne zawiadomienie oraz rzeczywistą możliwość ponownego procesu lub kontroli. Przy ciężkiej chorobie przedstaw indywidualne dowody medyczne dotyczące ryzyka samego transportu, a nie tylko diagnozę; sama diagnoza nie wykazuje podstawy prawnej: dowody powinny opisywać konkretne ryzyko transportu i ciągłość leczenia. Jeśli stosuje się HO-464-N, decyzję ministra należy zaskarżyć w ciągu 10 dni od otrzymania, a następnie dochować odrębnych terminów po 5 dni na apelację i kasację, liczonych od otrzymania każdego poprzedniego orzeczenia. Art. 95 może zmienić procedurę dla wcześniejszych stosunków.

Błędy, które mogą zniweczyć zasadną skargę

Stosowanie przepisów sprzed grudnia 2024 r. bez sprawdzenia art. 95 i tekstu skonsolidowanego z września 2026 r.
Złożenie pierwszej skargi bezpośrednio do sądu apelacyjnego lub liczenie terminu od daty decyzji, a nie od jej otrzymania.
Traktowanie czerwonej noty INTERPOL jak sądowego nakazu ekstradycji albo oczekiwanie automatycznego zwolnienia po jej usunięciu.
Opieranie się wyłącznie na ogólnej sytuacji w państwie bez dowodów ryzyka osobistego, konkretnego zakładu, zarzutu lub stanu zdrowia.
Mylenie odmowy ekstradycji z immunitetem od ścigania w Armenii; obywatelstwo może zablokować wydanie, lecz nie wyklucza postępowania krajowego.
Zakładanie, że skarga konstytucyjna, azyl lub Strasburg automatycznie wstrzymują wydanie, albo pominięcie osobnych terminów dotyczących aresztu.

Informacje o dostępie do sądów i organizacji obrony w Erywaniu: Prawnik ds. ekstradycji w Erywaniu.

Częste pytania

Czy zgoda na wydanie pozbawia wszystkich zarzutów?

Nie podpisuj zgody ani zrzeczenia się praw bez porady. Sprawdź procedurę ustawową i traktatową, skutki dla kontroli sądowej i zasady specjalności oraz czy zgoda jest świadoma; nie zakładaj, że art. 34 pozostanie bez zmian.

Czy osobę zwolnioną można ponownie zatrzymać?

Art. 43 ust. 10 stanowi, że zwolnienie z powodu braku wniosku zagranicznego w okresie tymczasowego zatrzymania samo w sobie nie wyklucza późniejszego aresztu ekstradycyjnego z art. 44. Żądaj pisemnej podstawy nowego zatrzymania; art. 47 zawiera odrębne reguły przekazania postępowań dotyczących obywateli Armenii.

Czy podwójne obywatelstwo armeńskie ma znaczenie?

Tak. Potwierdź obywatelstwo armeńskie dokumentami urzędowymi i sprawdź wyjątki traktatowe. Zgodnie z deklaracją Armenii do ETS 024 obywatelstwo ustala się na dzień decyzji ekstradycyjnej; drugi paszport nie wyklucza obywatelstwa Armenii.

Źródła

Tekst ma charakter informacyjny; armeński prawnik powinien zbadać traktat i akta. Zespół strony może koordynować obronę transgraniczną z niezależnym lokalnym prawnikiem przez formularz konsultacji.